Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012

Amber alert : Εγώ


Έχω πολλά στο κεφάλι μου. Τόσα, που χάνομαι που και που. 
Το ξέρεις ήδη.
Κι εσύ; Έρχεσαι να μου φέρεις κι άλλα;!
"ΠΡΕΠΕΙ" μου λες. Δεν αντιμιλάω. Μου λες και κάνω.
Και ξαφνικά νιώθω πως χάνομαι.
Χάνω τα θέλω μου.
Χάνω το εγώ μου.
Ψάχνω να το βρω. Βοήθεια σου ζητάω, μα φεύγεις.
Όμως κατάλαβα.
Εσύ το έχεις.
Στην φυλακή των "ΠΡΕΠΕΙ" σου.
Σε εκλιπαρώ, δώσε μου το.
Το χρειάζομαι, ακούς;
To ΘΕΛΩ.

13 σχόλια:

  1. και όταν το χάσεις,πώς γίνεται να το ξαναβρείς?
    δεν είναι εύκολο.
    οδυνηρό.
    μα όχι ακατόρθωτο!

    *υπέροχη ανάρτηση μικρή μου τσακαλάρα♥
    εύχομαι να βρεις ξανά αυτό το κομμάτι που τα συμπληρώνει όλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Joanne the lunatic dreamer, ναι αρκετά οδυνηρό. Τελικά τα μυαλά μας συνομωτούν τσακαλάρα μου♥. Αυτό το "μα όχι ακατόρθωτο"το λέω συνέχεια και θα στο έλεγα αν δεν με προλάβαινες :P
      Σε ευχαριστώ αηδιαστικά πολύ! Κι εγώ :)

      Διαγραφή
    2. ιιιιι αλήθεια?you're in my mind:') love ya μουσάκιιι♥

      Διαγραφή
    3. χαχα που το θυμήθηκες! :') me too sweetheart♥

      Διαγραφή
  2. κάποτε όλοι ξυπνάμε και καταλαβαίνουμε πόσα έχουμε χάσει
    δίνοντας τα απλόχερα στους άλλους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ, αλλά μερικές φορές αυτό το ξύπνημα αργεί...κι όταν τελικά ξυπνήσεις έχεις ήδη χάσει πάρα πολλά, δύσκολο να τα πάρεις πίσω. :|

      Διαγραφή
  3. ευχομαι να τα βρεις φιλη μου..
    ολα σου τα θελω..
    μικρη και ομορφη η αναρτηση σου..
    μου αρεσες..
    την καλημερα μου σου αφηνω..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είναι οδυνηρό να χάνεις τον εαυτό σου ..ή έστω ένα κομμάτι του δικού σου παζλ.
    Να μη συμβιβάζεις τις επιθυμίες σου στα "πρέπει" των άλλων .
    Καλή συνέχεια^^

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Το ξέρω και αυτό προσπαθώ να κάνω, αλλά κάποιες φορές οι καταστάσεις τα φέρνουν έτσι και δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς.
      Σ'ευχαριστώ πολύ! :)

      Διαγραφή
  5. Όταν διάβασα αυτό το post σου, ασυναίσθητα θυμήθηκα δύο στίχους από ένα ποίημα που -κλασικά- δε θυμάμαι το όνομα του ποιητή. Οι στίχοι ήταν: "Αν κλαις για όσα απλόχερα έχεις δώσει, τότε στ' αλήθεια δε τα έδωσες ποτέ". Με έχει στιγματίσει αυτό το δίστιχο από τότε, αλλά επιμένω να διαφωνώ με αυτό, γιατί πιστεύω πως του λείπει το ρεαλιστικό στοιχείο. Αντίθετα, συμφωνώ μαζί σου απόλυτα.. welcome to (chaotic) reality.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάλλον και για εμένα προσωπικά έτσι ειναι,του λείπει αυτός ο ρεαλισμός που του πρέπει.
      Chaotic. Ακριβώς αυτό.

      Διαγραφή

Μου αρέσει